"Manifesty malarza należy czytać, patrząc na jego malarstwo, ponieważ malarstwo przeznaczone jest do patrzenia. Zadanie zresztą niełatwe, gdyż odkąd sztuki plastyczne nuczyły się oddziaływać bezpośrednio formą, a nie ikonografią lub narracją, wymagają od widza wysokiej kultury widzenia: "Należy wydoskonalić oko i umieć nie tylko mówić, lecz i widzieć (!)". Obraz"  

                                                                                                                            Leszek Brogowski
utoportret – obraz autorstwa Józefa Chełmońskiego namalowany około 1902 roku.

Józef Chełmoński

Przyszedł na świat 7 listopada 1849 roku w Boczkach koło Łowicza w zubożałej rodzinie szlacheckiej. W 1867 roku wstąpił do warszawskiej Klasy Rysunkowej, gdzie studiował pod kierunkiem Wojciecha Gersona. Od 1872 roku kontynuował naukę w monachijskiej Akademii Sztuk Pięknych, jednocześnie wchodząc do kręgu polskich monachijczyków skupionych wokół Józefa Brandta.

W 1874 roku wrócił do Warszawy. Tu na poddaszu Hotelu Europejskiego powstała legendarna pracownia, którą Chełmoński dzielił ze Stanisławem Witkiewiczem, Adamem Chmielowskim oraz Antonim Piotrowskim i gdzie namalował między innymi – będące reperkusją podróży po Ukrainie – obrazy „Babie lato” i „Wieczór letni”. Niestety pokazane w 1875 roku na wystawie w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych, nie zyskały ani uznania krytyków, ani akceptacji publiczności.

Rozgoryczony Chełmoński udał się do Paryża. Tam rodzajowe obrazy z życia polskiej wsi i przedstawienia końskich zaprzęgów na tle bezkresnych stepów Ukrainy spotkały się z zachwytem zarówno krytyki, jak i kolekcjonerów, co zapewniło malarzowi kilkuletnią stabilizację finansową, przerwaną na początku lat 80. na skutek kryzysu ekonomicznego w USA, skąd pochodziło liczne grono nabywców jego obrazów. Sytuacja poprawiła się po podjęciu przez artystę w 1884 roku współpracy w charakterze ilustratora z pismem „Le Monde Illustré”, jednak druga połowa lat 80. przyniosła Chełmońskiemu zmęczenie i rozczarowanie Paryżem.

Pojawiły się zarówno tęsknota za ojczyzną, jak i oznaki wypalenia artystycznego oraz spadku zainteresowania klientów obrazami, co pociągało za sobą problemy materialne powiększającej się rodziny malarza. W 1887 roku Chełmońscy wrócili do Warszawy. Artysta był u szczytu sławy. Sukcesom artystycznym zarówno w kraju, jak i na wystawach w Paryżu, Berlinie, a nawet San Francisco, towarzyszyły jednak tragedie rodzinne. Śmierć trojga maleńkich dzieci i niezadowolenie żony z powrotu do kraju sprawiły, że w małżeństwie coraz wyraźniej pojawiały się konflikty.

W 1889 roku Chełmoński kupił dworek w Kuklówce koło Grodziska Mazowieckiego, gdzie osiadł z rodziną. Życie na wsi i żywy kontakt z przyrodą dawały mu radość. Coraz wyraźniej stronił od ludzi, zamykał się w sobie, co było i przyczyną, i skutkiem rozpadu małżeństwa i rodziny. Chełmoński podejrzewając zdradę żony, nie uznał najmłodszej córki.

Uznawany za dziwaka, charakteryzujący się nagłymi a niespodziewanymi zmianami nastroju, skupił się na pracy malarskiej i prowadzeniu gospodarstwa. Wzrosła jego religijność i zainteresowanie mistyką, przy czym wiązało się to raczej z jego stosunkiem do natury i twórczości niż z żywą relacją z Kościołem.

Malarstwo Józefa Chełmońskiego ewoluowało zarówno pod względem tematyki, jak i środków wyrazu. Nie ulega jednak wątpliwości, że klamrą spinającą cała twórczość artysty jest miłość do rodzimej przyrody i emocjonalny stosunek do polskiej wsi, z jednej strony przedstawianej jako sielska kraina, a z drugiej podglądanej i opisywanej z pełnym realizmem, a nawet naturalizmem. Po okresie monachijsko-paryskim, kiedy tematyka obrazów Chełmońskiego skupiała się na scenach rodzajowych wsi i małych miasteczek oraz rozpędzonych zaprzęgów, nastąpił okres skupienia na pejzażu, który malarz lubił przedstawiać z szerokiej perspektywy, z pewnym rozmachem, a jednocześnie oszczędnie podchodząc do szczegółów, w zamian intensyfikując kolory. Sceneria jego obrazów z czasu życia w Kuklówce to rozległe łąki, piaszczyste drogi biegnące przez pola czy lasy, mokradła, rozlewiska, stawy, a wśród nich ptaki, które szczególnie artysta ukochał i obserwacji ich poświęcał długie godziny.

Kilka lat przed śmiercią Chełmoński doznał udaru mózgu i paraliżu prawej ręki, co wykluczyło możliwość malowania. Zmarł w Kuklówce 6 kwietnia 1914 roku.

                                                                                                                       Marzena Korytkowska
Wypłata robocizny / Sobota na folwarku, 1869Matula są!, 1871 olej na płótnie własność prywatnaDziewczyna z dzbanem, 1875 olej na płótnie własność prywatnaBabie lato, 1875 olej na płótnie Muzeum Narodowe w WarszawieWieczór letni, 1875 olej na płótnie Muzeum Narodowe w PoznaniuBurza, 1896 olej na płótnie Muzeum Narodowe w KrakowieOwczarek, 1897 olej na płótnie Muzeum Narodowe w KrakowieDymy / Jesień, 1897 olej na płótnie Muzeum Narodowe w PoznaniuOrka, 1896 olej na płótnie Muzeum Narodowe w PoznaniuBociany, 1900 olej na płótnie Muzeum Narodowe w WarszawiePodczas deszczu, 1873 olej na płótnie Muzeum Narodowe w WarszawieJesień, 1875 olej na płótnie własność prywatnaPrzed karczmą / Pejzaż jesienny, 1882 olej na płótnie Muzeum Okręgowe w BydgoszczySprawa u wójta, 1873 olej na płótnie Muzeum Narodowe w WarszawieNoc na Ukrainie zimą, 1877 olej na płótnie Muzeum Narodowe w WarszawieNoc księżycowa, 1876 olej, płótno Pałac w RadziejowicachPowrót z balu / Sanna, 1879 olej na płótnie Muzeum Śląskie w KatowicachCzwórka / Po stepach, 1881 olej na płótnie Muzeum Narodowe w KrakowieTarg na konie w Bałcie, 1879 olej na płótnie Muzeum Narodowe w WarszawieKoniec polowania, 1894 olej na płótnie własność prywatnaDojeżdżacz, 1907 olej na płótnie Muzeum Narodowe w WarszawieWnętrze chaty na Polesiu, 1909 olej na płótnie kolekcja prywatnaKrzyż w zadymce, 1907 olej na płótnie Muzeum Narodowe w WarszawieŻurawie/ Odlot żurawi, 1870 olej na płótnie Muzeum Narodowe w KrakowiePowitanie słońca. Żurawie, 1910 olej na płótnie Muzeum Sztuki w Łodzi – Pałac HerbstaŚwit. Królestwo ptaków, 1906 olej na płótnie własność prywatnaKuropatwy, 1891 olej na płótnie Muzeum Narodowe w WarszawieSójka, 1892 olej na płótnie Muzeum Narodowe w WarszawieWilga i kraska, 1896 olej na płótnie własność prywatnaWschód księżyca, 1888 olej na płótnie kolekcja prywatna

Drodzy Państwo, zapraszamy do współpracy, czekamy na Wasze teksty. Przypominamy, że publikowane materiały nie mogą w żaden sposób naruszać praw autorskich osób trzecich. Autor artykułu przyjętego do publikacji zobowiązuje się do niezamieszczania materiałów chronionych prawami autorskimi, jeśli nie ma praw do tych materiałów lub nie posiada pisemnej zgody na ich rozpowszechnianie od właściciela tych praw. Cytaty zawarte w tekście artykułów, a także załączane i udostępniane grafiki muszą być opatrzone danymi dotyczącymi autora i źródła, z którego zostały zaczerpnięte. Redakcja portalu http://polscewierni.pl nie odpowiada za wady prawne publikowanych materiałów.